حد معلومات جالينوسي عربي در آن زمان، بهشمار ميرفت؛ جز اين كه با نقد عقلي مبتني بر مشاهدات مستقيم وضع بهتري يافته بود. آثار طبي او نهفقط در پزشكان مسلمان و يهودي، بلكه در مسيحيان هم تأثير عميقي اعمال كرد. از جمله در هانري دو مون ويل و گي دو كولياك.
بسياري از اين آثار بيتاريخ است، ولي تمام آنها احتمالاً در اثناي سالهاي 1167 و 1200، نوشته شده است.
8ـ رايجترين آثار طبي او كتاب الفصول فيالطب، غالباً معروف به فصول موسي
است. اين كتاب كه در حدود 1187 ـ 1190، تأليف شده است و معلومات زيادي دربارهٴ آموزش جالينوسي به دست ميدهد، مجموعهاي از 1500 عبارت منقول از آثار جالينوس است، همراه با 42 اشارهٴ انتقادي. ابنميمون از ميان نويسندگان آثار عربي به رازي، تميمي، عليبنرضوان، و ابن زهر اشاره ميكند. آموزشهاي جالينوسي در 24 فصل طبقهبندي شده، كه دربارهٴ (1 ـ 3) كالبدشناسي، فيزيولژي، آسيبشناسي عمومي، (4 ـ 6) نشانهشناسي و تشخيص، با توجه خاص به نبض و بول، (7) علتشناسي، (8) درمان شناسي عمومي و اختصاصي، (10 ـ 11) تبها و حالتهاي بحراني، (12 ـ 14) فصد، مسهل، مقي، (15) جراحي، (16) بيماريهاي زنان، (17) بهداشت، (18) ورزش نرمش اندام(ژيمناستيك)، مالش(ماساژ)، و غيره، (19) استحمام، (20) اصول تغذيه، (21 ـ 22) داروها، (23) عقايد جالينوس كه اغلب غلط فهميده شده، و (24) موارد نادر است. در يك فصل نهايي (25) خلاصهاي از نقد كلي طب و فلسفهٴ جالينوسي را به دست ميدهد، و قريب چهل مورد را ذكر ميكند كه خود استاد دربارهٴ آنها نقيضهگويي كرده است، و در آخر بحثي دربارهٴ عقايد كلامي جالينوس از ديدگاه
تورات ميآورد.
اين فصل آخري، كه مهمترين قسمت كتاب است، ظاهراً در زمان مرگ ابنميمون تمام نشده بود، و آن را خواهرزادهاش ابوالمعالي يوسف بن عبدالله در 1204 ـ 1205، تحرير كرد. اين امر ممكن است حاكي از آن باشد كه ابنميمون فصلها را در اواخر عمر خويش بازنويسي كرده، يا دست كم فصل آخر را در آن زمان، نوشته است.
زرحيه بن اسحاق شيلتيل حن (يا گراسيايي) در 1277، در روم، و بار ديگر، ناتان هه ـ مأتي در 1279 ـ 1283، در روم، فصول را بهعبري ترجمه كردند.
8 الف ــ المختصرات. گلچيني از ستهٴ عشر جالينوس، و پنج كتاب ديگر او، كه در واقع منتخباتي از نوشتههاي جالينوسي است. عربي آن گم شده، ولي ترجمههاي عبرياش در دست است.
9ـ شرح كلمات قصار بقراط. از روي كتاب في شرح كلمات قصار بقراط، تأليف جالينوس و ترجمهٴ حنين بن اسحاق. موسي بن تبوّن در 1257 يا 1267، آن را به عبري ترجمه كرد.
10ـ پس از فصول، رايجترين كتاب او مقاله فيتدبير الصحة بود كه در 1198، در چهار كتاب